Anathema

Is het mogelijk om hier een concertreview te doen van het concert van Anathema van afgelopen zaterdag?? Het is tenslotte een site die over mijn fietsavontuur gaat. Dus… nee! En toch… ja! 😐

Enfin; Anathema dus! 🙂 Waarschijnlijk is dit wel mijn meest favoriete band ooit! Hoewel muziek altijd moeilijk te vergelijken valt en je ook per ‘stemming’ muziek erbij zoekt, kom ik hoe dan ook altijd weer bij deze band terecht. Even een korte introductie; de band uit Liverpool [toevallig ook mijn meest favoriete Engelse voetbalclub] bestaat al sinds 1990. De familieband bestaat momenteel uit de 3 broers Cavanaugh, broer en zus Douglas en, sinds kort, toetsenist Daniel Cardoso. Oorspronkelijk begonnen als een death/doommetalband [u weet wel, met van die heerlijk schreeuwende vocalen [grunten heet dat officieel]]. Maar hun muziek is door de jaren heen geëvolueerd tot een soort van experimentele rock met atmosferische en progressieve elementen. Poeh, is me dat een mondvol. Anyway, wat me vooral zo ontzettend aanspreekt is de Sfeer die deze band kan neerzetten! Soms dromerig, soms kwaad, soms somber of melancholiek maar áltijd, Passie!
Inmiddels hebben we [ik bezoek deze concerten steevast met bandmaat en vriend Edwin. Vaak nog aangevuld met zijn vader, ons 4e bandlid, Marinus] Anathema wellicht al zo’n 10 à 15 keer live gezien. We hebben zowel Nederland als België afgereisd om ze mee te kunnen maken bij hun concerten. Maar nu kwamen ze in dé concertzaal/ poptempel van Nederland; Paradiso! Een mooiere combinatie was er voor mij niet mogelijk; de meest sfeervolle band van de wereld in de mogelijk meest sfeervolle locatie denkbaar. Al maanden keek ik er naar uit!! En sinds een week of 2 nog flink extra want hun nieuwe album ‘Weather Systems’, die op 16 april uitkwam, is van óngekende schoonheid!! In de afgelopen 2 weken heb ik deze plaat al helemaal grijs gedraaid [kun je dat nog zeggen voor een cd eigenlijk :-|] en kende ik alle stukken al van top tot teen.
Benieuwd geworden?? Deze links leiden naar de beginnummers van de nieuwe cd;
http://www.youtube.com/watch?v=ouKGKgkSEMs
http://www.youtube.com/watch?v=M0tkGtYpKJ0

De binnenkomst bij Paradiso is meteen al super. Je voelt direct dat deze voormalige kerk van De Vrije Gemeente [Nederlands Hervormde kerk] ‘iets’ aparts heeft. Snel op zoek naar een goed plaatsje. Het duurde even voor we de perfect spot hadden ontdekt [de verschillende verdiepingen bekeken] maar toen we die gevonden hadden waren we er ook écht klaar voor! Om 10 over 8 doofden de lichten en eerlijk waar, vanaf de 1e tonen stond het kippenvel duimendik op mijn lijf! De aftrap was met de beginnummers van de nieuwe cd, de toon was gezet!! In 2 uur en een kwartier [die voorbij vlogen!]  kwamen alle nummers van de laatste cd voorbij. Dit wordt niet altijd door iedereen gewaardeerd maar omdat ik de cd al zo goed ken kon ik hier meer dan uitstekend mee uit de voeten. Grappig moment was wel dat in 1 van de nieuwe nummers de gitarist de weg kwijt raakte en het nummer zelfs gestopt moest worden. Ook dat is Anathema, het is niet altijd foutloos maar hun beleving van de nummers maakt dat meer dan goed!! Behalve de nieuwe plaat kwamen er uiteraard ook voldoende ouwe krakers voorbij. Zelden maakten we ook mee dat er 1000 mensen in een zaaltje zijn die nauwelijks met elkaar praten en hun biertje simpelweg een tijdje uitstellen. Een ruime 2 uur enkel focus richting het podium en richting je eigen gedachten/ gevoelens, práchtig!!
Om even kort te gaan, op de kans af dat het nu echt ‘zweverig’ wordt, een zéér gedenkwaardige avond!!! Topband, Toplocatie; dikke gevoelens van geluk!! C’est ça!!

En toch zat er wél een dikke link met mijn huidige fietsgebeuren! Deze cd zal namelijk altijd synoniem blijven met een bijzondere periode in mijn leven. De manier waarop er met me wordt meegeleeft op mijn reis is zó ontzettend bijzonder om te ervaren!! Daarbij, het is voor mij ook een periode van Passie! Een gedrevenheid om mijn doel te bereiken, precies gelijk aan de gedrevenheid die ik zo in deze band ervaar. Maar niet enkel om mijn eigen doelen te halen! Het grote doel blijft om die verschrikkelijke ziekte ALS aan te pakken!!
Het laatste nummer van de cd gaat over een bijna-dood ervaring, een behoorlijk emotioneel beladen nummer! Ik wil dit stukje graag eindigen met de tekst waarmee ook de cd eindigt. Naar mijn idee zeer van toepassing op deze periode voor mij, dit evenement, de mensen met ALS, mezelf, etc. etc.
It’s just so beautiful, It was eternity, its like I was always there, and I will always be there that my existance on earth was very brief, instant … I could say that I was peace, I was love, I was the brightness,it was part of me.