Van alles wa

Tsjonge, wa komt 1 juni nu snel dichterbij!! Spannend?? Gruwelijk!!
De afgelopen weken zijn voorbijgevlogen met van alles en nog wa. Teveel eigenlijk om er steeds aparte blogs voor te schrijven dus maak ik hier even een alles-in-1-overzicht, oké? [haha, alsof het zin heeft om nu “nee” te antwoorden :-)].

Benefietoptreden
Een groot deel van mijn tijd werd opgeslokt door het optreden van afgelopen zondag bij de Holy Cow. Er gaat stiekem behoorlijk wat tijd inzitten om zoiets te organiseren. Het communiceren met zo’n stuk of 10 gasten [los nog van de eigen bandperikelen ;-)], het maken van afspraken her en der, het maken van een draaiboek, zorgen voor reclame, sponsoring; twas best veul zeg mar…
Máááár, het was het helemaal waard!!!! Wat hebben we een heerlijk optreden beleefd! Mooie opkomst qua publiek, de sfeer was helemaal super, de gasten hebben het geweldig gedaan en de opbrengst was boven verwachting [wist eigenlijk niet goed wát te verwachten eerlijk gezegd]. Er zijn teveel mooie momenten om hier op te voeren en als ik ze noem [brandend zand, rinkelende koffiekopjes, some kind of wonderful-gastoptreden, nummers in rare toonsoorten, vreemde Mister-Ed overgangen/ uitvoeringen, etc.] dan weet de gemiddelde lezer toch niet wat daarmee bedoeld wordt 😉 Dus daar waag ik me even niet aan en ga direct over naar de geldelijke eindstand; €1076!!! Er was in 1e instantie €525 opgehaald en dit is verdubbeld [!!!] door de Holy Cow; zó geweldig!!! Hierna kwamen er nog wat gasten binnen die wat toestopten en zo mocht ik dus afgelopen maandag een prachtig bedrag overmaken op de ALS-rekening!!
Maandag stond er ook nog een mooi artikeltje in de krant hierover. Al met al wil ik iedereen die op welke manier dan ook heeft meegeholpen aan dit bijzondere optreden nog eens heel hartelijk bedanken. Toch wil ik wel nog even Marianne en Mark van de Holy Cow extra bedanken voor hun gastvrijheid, gezelligheid én vrijgevigheid!!!

Kruikenbollenpoule
Het was ook de week van de promotie van Willem II!! Ties en ik zijn superblij dat we volgend jaar weer op het hoogste podium de wedstrijden kunnen gaan bezoeken!
De spannende confrontaties tussen Tiburg en Den Bosch [voetbal én hockey] waren aanleiding voor een vriendschappelijk ‘wedstrijdje’ met onze Tilburgse collegae; de Bollen tegen de Kruiken dus. Helaas moest alles op het laatste moment even snel geregeld worden maar uiteindelijk [mede dankzij de inzet van enkele bevlogen collega’s] hadden we toch 40 aanmeldingen. Goeie nieuws voor ALS was dat de helft van de pot naar mijn Touravontuur ging!! Overigens hadden we met Ruben een, van oosprong Zeeuwse, Bossche winnaar die als Bredanaar gewoon durfde te voorspellen dat Tilburg [Willem II] zou promoveren; chapeau Ruben 🙂

Schilderijen
Ook een fantastisch inititatief kwam van collega Anne die, creatief als ze is, zorgde voor een hele serie zelfgemaakte schilderijen!! Zo mooi dat iemand zijn tijd hierin wil leggen én ze zagen er ook nog eens prachtig uit!! [op de foto een greep uit de collectie]

Een andere collega van mij, Petra, heeft de schilderijen verkocht op de meimarkt in Tilburg, helemaal Top! Morgen hoor ik de precieze eindstand van de verkoop maar ik heb al begrepen dat ‘ze’ het goed gedaan hebben! En uiteraard hebben wij ook zelf een Lepoutretje gekocht die nu in onze huiskamer staat te pronken!

Sponsoring
Behalve de opbrengst van het optreden, de poule en de schilderijen is ook de ‘reguliere’ sponsoring gewoon doorgegaan. Nog dagelijks mag ik bedragen ontvangen via de bank of handjecontantje.  Van de week hoorde ik iemand zeggen dat het geven van bedragen bij dit soort dingen vooral een kwestie is van de gun-factor. Aangezien ik mijn bedrag eigenlijk enkel via particulieren heb opgebouwd [er hebben hoegenaamd geen bedrijven meegedaan, daar heb ik ook weinig energie in kunnen steken] kan ik zeggen dat ik enorm trots ben op wat ik al verzameld heb voor ALS/ mijn fietsavontuur!! Voor degenen die de sponsoringpagina nog niet gezien hebben, de stand is momenteel €2397!! En there is more to come 🙂 Heb ook nog niet alles erbij geteld, er zijn nog wat toezeggingen die hier nog bijkomen.
En hoewel ik met elke bijdrage, hoe groot of klein ook, enorm blij ben was er afgelopen week wel even een soort van ‘snikmomentje’. Want de mooiste sponsorbijdrage tot nu toe kwam toch wel van ons Tieske…

Training
Eh ja… dat blijkt een hele klus om ondertussen ook voldoende km’s te blijven maken in de afgelopen weken. Gelukkig zit ik inmiddels in een afbouwfase qua trainen dus het kan wel iets hebben. Maar, er moet ondertussen toch echt nog steeds wel behoorlijk getraind worden. Gelukkig wordt je daar op een gegeven moment wel wat creatief in. Zo ben ik op moederdag bijv. om 6 uur ’s ochtends al aangefietst zodat toch nog alle bezoekjes afgelegd konden worden de rest van de dag. Afgelopen zaterdag moesten Pip en Ties gelukkig redelijk ver uit elkaar gaan sporten zodat ik eerst naar de een [Zijtaart] kon fietsen en daarna naar de ander [Spoordonk][bij het laatste bezoek konden we overigens weer een kampioen begroeten omdat ons Pipke’s team wederom de beste bleek in hun korfbalcompetitie!] Ook heb ik mijn km’s regelmatig gecombineerd met het werk door óf eerder aan te fietsen ‘s ochtends óf later thuis te komen ’s avonds óf soms allebei te doen 😉
De spinning was gelukkig wel een vast terugkerend iets; een ‘afziensessie’ in het midden van de week. Vandaag was de laatste spinningles alweer voor 1 juni. Het was zo’n 45 graden in de fitnesszaal [dit is bij benadering hoor!] en Gert-Jan gaf er nog eens een flinke klap op zo in de laatste sessie. Een behoorlijk heavy uitvoering!
Hopelijk is het allemaal voldoende geweest om straks 3x die Kale Berg op te knallen [iets minder ‘knallen’ neem ik ook genoegen mee overigens!].

Klaar voor vertrek
Ik zelf nog niet maar mijn fiets bijna wel. Heb er nog nieuwe bidonhouders opgezet en vandaag nog een laatste poetsbeurt gegeven. Morgen komen er nog nieuwe remblokken op en dan is ie klaar voor vertrek. Die remblokken zijn overigens best heel belangrijk omdat de afdalingen ‘nogal pittig’ zijn [understatement??]. Je zou zomaar een setje blokken per afdaling kunnen verslijten. Er moeten dus ook reserveblokken mee, evenals wat binnenbandjes. Komende vrijdag kan ik de fiets wegbrengen en dan gaat ie zaterdag in de vrachtauto mij vooruit naar Frankrijk. Betekent dat ik mijn laatste trainingen op de mountainbike moet afwerken. Maar dat vind ik niet zo erg omdat ik mijn mtb behoorlijk gemist heb afgelopen periode. Na 1 juni ben ik op zeker weer een tijdje vaker in de bossen te vinden dan op de weg.

Vergeten??
Volgens mij vergeet ik van alles in deze drukke tijden. Maar daar ga ik nu even niets mee doen want er staat al genoeg schat ik zo in. Respect als je überhaupt tot hier alles gelezen hebt, haha!
Het enige wat ik wel nog even wil zeggen is dat ik ook enorm trots ben op mijn eigen gezinnetje!! Zowel Daan als ook Pip en Ties hebben het hele traject meebeleefd; hun belangstelling en vooral steun is Goud waard!! Ondanks al mijn inspanningen op en rond de fiets heb ik wel geprobeerd om zoveel mogelijk gewoon mee na te tafelen, muziekskes te luisteren met Pip, huiswerk overhoren met Pip en Ties, een balletje met ze te trappen, wandelen met Daan en Otje, bietje te helpen in de huishouding, etc. Maar ondanks deze dappere pogingen [;-)] hebben ze toch wat minder van me meegekregen dan ze gewend zijn. Ik ben ze echt enorm dankbaar dat ze dit geaccepteerd, zelfs gestimuleerd hebben!! Mede hierdoor is het een beetje ‘onze’ TourduALS geworden en niet alleen die van mij!

Mont Ventoux, j’arrive!! 😀